Do widzenia, do jutra

Janina Sonik
Po 12 latach nauki człowiek wreszcie może wypłynąć na bezmiar oceanu i zacząć rozwijać się według własnego planu. Atrakcyjna perspektywa i chciałoby się powiedzieć, a co w tym trudnego?

Lajkoterapia, czyli jak leczyć w XXI wieku

Sławomir Murawiec, Maciej Żerdziński
Rozmowa dotyczy refleksji bazujących na doświadczeniu w kontakcie z osobami z rozpoznaniem zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych i depresji.

Psychiatrzy i ludzie

Gabriel Maciejewski
Z popularyzacją wiedzy medycznej kłopot jest taki, że każdy w zasadzie czuje się kompetentny, by takową uprawiać. Najgorsze jest jednak to, że ludzie na owe zabiegi reagują właściwie tylko w jeden sposób – entuzjastycznie

Społeczny transfer bólu

Adam Płaźnik
Potocznie mówi się, że bolą oczy, kiedy widzimy, jak komuś dzieje się krzywda. To oczywiście jest przenośnia, ale czy opisane zjawisko ma swoje podłoże neurobiologiczne?

Czas dopalaczy

Grzegorz Opielak
W mojej ocenie, nadal nie staramy się zgłębić istoty samego problemu. Cały czas poświęca-my się rozważaniom nad bezpośrednimi skutkami działania czegoś, nieprecyzyjnie nazywa-nego dopalaczami.

Sto kopert

Ireneusz Cedeński
Wiadomo, że mamy za dużo prawników i za mało lekarzy. Tendencja do unikania pracy wymagającej bezpośredniego zaangażowania i odpowiedzialności na rzecz zajęć związanych ze zdystansowaną obserwacją jest widoczna i w naszej grupie zawodowej

Osobowość borderline

Zenon Waldemar Dudek
Kontrowersje wokół osobowości pogranicza dotyczą niejednoznacznej terminologii i wynikających stąd różnic w opisie zaburzeń (kryteria psychopatologii), a także poglądów na terapię.

Drogowskazy w leczeniu lęku i depresji

Sławomir Murawiec
Drogowskazy ujęte w tej pracy przedstawiają graficznie działanie leków obrazując kliniczny aspekt działania leku. Wpisuje się to w koncepcję „psychofarmakologii swoistego leku”

Witamina D a depresja

Dariusz Włodarek
W sytuacji niedostatecznego wytwarzania witaminy D w organizmie trudno jest zapewnić odpowiednią jej podaż wraz z dietą. Dlatego też większość osób powinna przyjmować ją w postaci suplementów

Zespół zachodzącego słońca

Radosław Magierski
Termin zespół zachodzącego słońca (ZZS; ang., sundown syndrome, sundowning, nocturnal delirium) jest używany do opisu szerokiego spektrum objawów neuropsychicznych występujących u chorych otępiałych.